Ridderende

middeleeuwse strijder te paard

1. adellijke strijder in de middeleeuwen met paard en wapenrustingDe ridder rijdt op zijn paard door het bos.
2. titel voor een man die door de koning of koningin is onderscheidenDe ridder ontving zijn titel tijdens een plechtige ceremonie.
3. stuk in het schaakspel dat als paard beweegtDe ridder is mijn favoriete schaakstuk.

tot ridder benoemen

1. iemand tot ridder slaan als eerbetoonDe koning ridderde de held voor zijn moed.
2. (informeel) flirten of versieren, vaak op een overdreven manierHij riddert graag met iedereen op feestjes.