Blok

het blokken; de bloktijd

1. zelfstandig naamwoord (m)

   het blokken; de bloktijd

hoekig voorwerp

1. voorwerp/stuk materiaal

   Een stevig, meestal hoekig voorwerp of een groot stuk materiaal, bijvoorbeeld van hout, steen of kaas.

   Het blok hout lag naast de zaag.

2. gedeelte/sectie

   Een duidelijk afgebakend deel van iets abstracts, zoals een stuk tekst, een schema of een rooster.

   Het blok tekst op de pagina is te groot.