Adjective

Attributive Formen

Als je zegt 'de vreemde man' of 'een vreemde situatie', gebruik je 'vreemde' voordat het zelfstandig naamwoord.

Mit bestimmtem Artikel
de vreemde
"De vreemde man sprak met mij."
Mit unbestimmtem Artikel
een vreemde
"Ik zag een vreemde in de winkel."
Ohne Artikel
vreemd
"Dat is vreemd."

PrÀdikative Form

Na 'zijn' of 'worden' gebruik je altijd 'vreemd': Het boek is vreemd.

vreemd
"Het is vreemd om zo vroeg op te staan."

Komparativ

Als je iets vergelijkt, zeg je 'vreemder': Deze plek is vreemder dan de andere.

Grundform
vreemder
"Hij is vreemder dan zijn broer."
Mit „dan"
vreemder
"Deze situatie is vreemder dan de vorige."

Superlativ

Om het hoogste niveau aan te geven, gebruik je 'vreemdst': Zijn idee is het vreemdste.

Attributiv
de vreemdste
"Hij is de vreemdste persoon die ik ken."
PrÀdikativ
vreemdst
"Dit is het vreemdste boek dat ik heb gelezen."

Wichtige Hinweise

  • usage:'Vreemd' kan ook gebruikt worden in meer abstracte situaties, zoals 'Het voelt vreemd om alleen te zijn.'

Dieses Wörterbuch ist KI-generiert — das einzige vollstĂ€ndige niederlĂ€ndische Lernerwörterbuch seiner Art. Ich aktualisiere gerade auf die neuesten KI-Modelle, daher kann es gelegentlich Fehler geben. Wenn etwas seltsam aussieht, vertraue deinem Instinkt.