Keu

Ik poets mijn keu altijd na het biljarten.

Met deze keu speel je echt een kei van een spel!

Hij heeft de keu goed gepoetst voor het spel.

In het café speelden we een potje biljart en gebruikten we de keu van de zaak.

De keu ligt op de biljarttafel.

Heb je mijn keu ergens gezien?

Ik heb een nieuwe keu gekocht, want mijn oude was beschadigd.

Volgende week koop ik een nieuwe keu.

Hij heeft een speciale biljartkrijt voor de punt van zijn keu.

Pak de keu en begin met spelen!

Gisteren brak mijn keu tijdens het spel.

Tijdens de biljartles leerden we hoe we de keu correct moeten vasthouden.

De keu, die hij van zijn vader heeft gekregen, is van hoogwaardig hout gemaakt.

Ik gebruik altijd dezelfde keu als ik biljart.

Deze queue is perfect gebalanceerd voor een nauwkeurige stoot.

Hij schaamde zich toen hij per ongeluk 'keutje' zei tegen zijn juf.

Het kind riep: 'Mama, mijn keutje doet zeer!'

Hoe noem jij een keutje in het dagelijks leven?

Op het schoolplein werd er vaak om gelachen als iemand 'keutje' zei.

Noem het maar gewoon een keutje, dat is prima.

Tijdens de biologieles gebruikte de leraar een wetenschappelijke term, maar de leerlingen bleven het een keutje noemen.

Het jongetje lachte en zei: 'Mijn keutje kriebelt!'

In plaats van 'keutje' kun je ook 'piemel' zeggen, maar dat is ook informeel.

In de kleuterklas noemen ze het altijd een keutje.

Hij noemde het per ongeluk een keutje tijdens het gesprek.

Hij zei altijd: 'Mijn keutje is mijn kleine vriendje.'

Als je ouder wordt, zul je het niet meer 'keutje' noemen.

Toen de broertjes aan het spelen waren, trok de één aan de broek van de ander en riep: 'Laat mijn keutje met rust!'

Omdat het kind niet wist hoe het het moest noemen, wees hij naar zijn keutje en zei: 'Dat daar.'

Het jongetje tekende een poppetje met een groot keutje en liet het aan zijn vriendje zien.