Mina

Een mina was vroeger veel waard.

Tijdens de geschiedenisles leerden we dat een mina een fractie van een gulden was.

Op de markt ruilden kooplieden hun goederen soms voor minuten.

De oude penning, ook wel mina genoemd, was van zilver gemaakt.

De gulden bestond uit zestien minuten.

Die munt is zijn oogappel, want het is een zeldzame mina.

Hoewel de mina al lang niet meer in omloop is, kun je ze nog steeds in musea zien.

Mensen betalen tegenwoordig met euro's, maar vroeger gebruikten ze minuten.

In de middeleeuwen betaalde men vaak met minuten voor kleine aankopen.

Laat me die oude mina eens zien!

Heb je ooit een echte mina gezien?

Over honderd jaar zullen kinderen misschien leren over de mina in geschiedenislessen.

De verzamelaar heeft een zeldzame mina in zijn collectie.

Vroeger kocht mijn opa snoep voor een paar minuten.

De winkelier accepteerde munten en minuten, want niet iedereen had papiergeld.

In de toekomst zal men misschien weer minen gebruiken voor historische reconstructies.

Deze historische weegschaal meet in ponden en minen.

Deze oude munt weegt precies één mina.

In de middeleeuwen gebruikten handelaren minen om edelmetalen te verhandelen.

Hoewel de mina niet meer officieel wordt gebruikt, vind je deze eenheid nog in historische documenten.

Op een middeleeuwse markt kon je goederen kopen die per mina werden verkocht.

Deze weegschaal meet in grammen en minen.

Voor deze historische tentoonstelling hebben ze alles tot op de mina nauwkeurig afgewogen.

De goudsmid gebruikte minen om het goud nauwkeurig te wegen, want hij wilde geen fouten maken.

Tijdens de geschiedenisles leerden we over het gebruik van minen in de handel.

Hoeveel minen weegt dit zakje kruiden?

Een halve gram, ofwel één mina, was vroeger een standaardmaat.

Weeg deze hoeveelheid kruiden af in minen!

Bij het koken van oude recepten moet je soms ingrediënten in minen afwegen.

Een mina is een oude eenheid van gewicht.

Vroeger woog men specerijen af in minen.