Attributive forms
Als je 'vrijwillig' voor een zelfstandig naamwoord gebruikt, zeg je 'vrijwillige'. Bijvoorbeeld: 'de vrijwillige hulp' of 'een vrijwillige medewerker'. Het betekent dat iemand iets doet omdat hij of zij dat zelf wil, niet omdat het moet.
- With definite article
- With indefinite article
- Without article
Predicative form
Na werkwoorden zoals 'zijn', 'worden' of 'blijven' gebruik je 'vrijwillig' zonder extra 'e'. Bijvoorbeeld: 'Hij doet het vrijwillig'. Dit betekent dat hij het uit eigen wil doet.
Comparative
Als je wilt zeggen dat iemand meer vrijwillig is dan een ander, gebruik je 'vrijwilliger'. Bijvoorbeeld: 'Zij is vrijwilliger dan haar vriendin'. Dit betekent dat zij meer uit eigen wil helpt.
- Base form
- With "dan"
Superlative
Als je wilt zeggen dat iemand het meest vrijwillig is van iedereen, gebruik je 'vrijwilligst' (na een werkwoord) of 'vrijwilligste' (voor een zelfstandig naamwoord). Bijvoorbeeld: 'Zij is het vrijwilligst' of 'de vrijwilligste persoon'.
- Attributive
- Predicative
Important notes
- usage:Het woord 'vrijwillig' wordt vaak gebruikt om aan te geven dat iemand iets uit eigen wil doet, zonder dat het verplicht is.
- spelling:In de overtreffende trap verandert 'vrijwillig' naar 'vrijwilligst' in predicatief gebruik en 'vrijwilligste' in attributief gebruik.
I built this dictionary to be the most complete Dutch learner's resource of its kind. Definitions and examples are generated, so you may spot the occasional mistake — trust your instincts.