Bijvoeglijk naamwoord
Attributieve vormen
Als je zegt 'de eigenlijke reden', dan gebruik je 'eigenlijke' vóór het zelfstandig naamwoord.
- Met bepaald lidwoord
- de eigenlijke
- "Dit is de eigenlijke reden voor zijn gedrag."
- Met onbepaald lidwoord
- een eigenlijke
- "Dat is een eigenlijke oplossing voor het probleem."
- Zonder lidwoord
- eigenlijk
- "Eigenlijk ben ik best blij."
Predicatieve vorm
Na 'zijn' of 'worden' gebruik je altijd 'eigenlijk': Hij is eigenlijk aardig.
Vergrotende trap
Als je zegt 'eigenlijker', vergelijk je twee dingen. Bijvoorbeeld: 'Zij is eigenlijker dan hij.'
- Grondvorm
- eigenlijker
- "Zij is eigenlijker dan ik had gedacht."
- Met "dan"
- eigenlijker
- "Deze methode is eigenlijker dan de vorige."
Overtreffende trap
Bij de superlatieven gebruik je 'de eigenlijkste' om de hoogste graad aan te geven. Bijvoorbeeld: 'Dit is de eigenlijkste oplossing.'
- Attributief
- de eigenlijkste
- "Dit is de eigenlijkste keuze die we kunnen maken."
- Predicatief
- eigenlijkst
- "Dat was de eigenlijkst mogelijke oplossing."
Belangrijke opmerkingen
- usage:Het woord 'eigenlijk' wordt vaak gebruikt om iets te verduidelijken of om een nuance aan te geven.
- irregular:De comparatieve en superlatieve vormen komen niet vaak voor in dagelijks gebruik.
- spelling:Let op dat de vormen eindigen op ‘-lijk’, zoals ‘eigenlijker’ en ‘eigenlijkste’.
Ik heb dit woordenboek gebouwd als de meest complete Nederlandse leermiddel in zijn soort. Definities en voorbeelden zijn gegenereerd, dus je kunt af en toe een foutje tegenkomen — vertrouw op je gevoel.