Attributieve vormen
Als je zegt 'de stoute hond' of 'een stoute jongen', gebruik je 'stoute' vóór het zelfstandig naamwoord en dat maakt het beschrijvend.
- Met bepaald lidwoord
- de stoute hond
- "De stoute hond rent snel."
- Met onbepaald lidwoord
- een stoute jongen
- "Een stoute jongen is soms ondeugend."
- Zonder lidwoord
- stout
- "Hij is stout."
Predicatieve vorm
Na 'zijn' of 'worden' gebruik je altijd 'stout': 'De jongen is stout.', dat betekent dat hij ondeugend is.
Vergrotende trap
Om te vergelijken, gebruik je 'stouter': 'Mijn huisdier is stouter dan jouw huisdier.' Dit laat zien dat de ene stouter is dan de andere.
- Grondvorm
- stouter
- "Mijn hond is stouter dan jouw hond."
- Met "dan"
- stoutere
- "Deze kat is stoutere dan die kat."
Overtreffende trap
Voor de hoogste vorm, zeg je 'de stoutste', zoals in 'Hij is de stoutste van de klas'. Dit betekent dat hij de meest ondeugende is.
- Attributief
- de stoutste
- "Dit is de stoutste hond van het park."
- Predicatief
- stoutste
- "Hij is de stoutste van de klas."
Belangrijke opmerkingen
- usage:Gebruik 'stout' voor ondeugend of niet braaf.
- irregular:De vorm 'stouts' wordt minder vaak gebruikt in de praktijk.
Ik heb dit woordenboek gebouwd als de meest complete Nederlandse leermiddel in zijn soort. Definities en voorbeelden zijn gegenereerd, dus je kunt af en toe een foutje tegenkomen — vertrouw op je gevoel.