Blijkbaar
ΠΡΡΠΈΠ±ΡΡΠΈΠ²Π½Ρ ΡΠΎΡΠΌΠΈ
Als je 'blijkbaar' voor een zelfstandig naamwoord gebruikt, verandert het vaak naar 'blijkbare'. Bijvoorbeeld: 'de blijkbare reden'. Dit gebruik is minder gangbaar en klinkt soms formeel.
- Π ΠΎΠ·Π½Π°ΡΠ΅Π½ΠΈΠΌ Π°ΡΡΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
- Π Π½Π΅ΠΎΠ·Π½Π°ΡΠ΅Π½ΠΈΠΌ Π°ΡΡΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
- ΠΠ΅Π· Π°ΡΡΠΈΠΊΠ»Ρ
ΠΡΠ΅Π΄ΠΈΠΊΠ°ΡΠΈΠ²Π½Π° ΡΠΎΡΠΌΠ°
Na werkwoorden zoals 'zijn', gebruik je 'blijkbaar' zonder verandering. Bijvoorbeeld: 'Het is blijkbaar waar'. Dit is de meest voorkomende manier om 'blijkbaar' te gebruiken.
ΠΠΈΡΠΈΠΉ ΡΡΡΠΏΡΠ½Ρ
Om te zeggen dat iets meer 'blijkbaar' is dan iets anders, gebruik je 'blijkbaarder'. Bijvoorbeeld: 'Deze oplossing is blijkbaarder dan de vorige'.
- ΠΡΠ½ΠΎΠ²Π½Π° ΡΠΎΡΠΌΠ°
- Π "dan"
ΠΠ°ΠΉΠ²ΠΈΡΠΈΠΉ ΡΡΡΠΏΡΠ½Ρ
Voor de overtreffende trap gebruik je 'meest blijkbare' of 'meest blijkbaar'. Bijvoorbeeld: 'Dit is de meest blijkbare verklaring'.
- ΠΡΡΠΈΠ±ΡΡΠΈΠ²Π½Π΅
- ΠΡΠ΅Π΄ΠΈΠΊΠ°ΡΠΈΠ²Π½Π΅
ΠΠ°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ Π·Π°ΡΠ²Π°ΠΆΠ΅Π½Π½Ρ
- usage:'Blijkbaar' wordt vaak gebruikt als bijwoord in plaats van als bijvoeglijk naamwoord. Bijv.: 'Hij is blijkbaar ziek' (hier is 'blijkbaar' een bijwoord).
- spelling:De attributieve vormen 'blijkbare' en 'blijkbaars' worden minder vaak gebruikt en kunnen onnatuurlijk overkomen in alledaagse spraak.
Π― ΡΡΠ²ΠΎΡΠΈΠ² ΡΠ΅ΠΉ ΡΠ»ΠΎΠ²Π½ΠΈΠΊ ΡΠΊ Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½ΡΡΠΈΠΉ ΡΠ΅ΡΡΡΡ Π΄Π»Ρ ΡΠΈΡ , Ρ ΡΠΎ Π²ΠΈΠ²ΡΠ°Ρ Π½ΡΠ΄Π΅ΡΠ»Π°Π½Π΄ΡΡΠΊΡ. ΠΠΈΠ·Π½Π°ΡΠ΅Π½Π½Ρ ΡΠ° ΠΏΡΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅ΡΡΡΡΡΡΡ, ΡΠΎΠΌΡ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅ΡΠ΅ ΡΠ½ΠΎΠ΄Ρ ΠΏΠΎΠΌΡΡΠΈΡΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡ β Π΄ΠΎΠ²ΡΡΡΠΉΡΠ΅ ΡΠ²ΠΎΡΠΉ ΡΠ½ΡΡΡΡΡΡ.