Fluisteren

Hij fluisterde iets, maar ik kon het niet horen.

Morgen zal ik je het antwoord fluisteren.

Tijdens het eten fluisterde mijn zus over haar verrassingsfeest.

Gisteren fluisterde hij me toe dat hij zenuwachtig was.

Ik fluister altijd als ik in de bibliotheek ben.

Zij fluistert omdat ze de baby niet wakker wil maken.

Toen de leraar de klas binnenkwam, fluisterde Marie tegen Jan dat ze de opdracht niet begreep.

Fluister het antwoord in mijn oor!

Ze fluistert een geheim in mijn oor.

In de vergadering fluisterde hij zijn collega een suggestie toe.

Op het feestje fluisterden de vrienden over de verrassing voor de jarige.

Ze mompelde zachtjes zodat niemand het hoorde.

Het gefluister in de zaal was nauwelijks hoorbaar.

Hij praatte zo zacht dat het leek alsof hij op eieren liep.

Waarom fluister je?

De bladeren fluisteren in de avondbries.

Fluistert de wind altijd zo?

De bladeren fluisteren als de wind waait.

De wind fluistert door de takken van de oude eik.

Tijdens de presentatie fluisterde het papier onder mijn vingers.

Terwijl de wind door de bomen ging, fluisterden de bladeren een geheimzinnig lied.

Het ritselen van de bladeren klonk als een fluistering.

Gisteren fluisterde de wind zachtjes door het bos.

De wind fluisterde geheimen die alleen de bomen konden verstaan.

Als ik in het park loop, hoor ik de bladeren fluisteren.

Op het terras hoorde ik de rietmatten fluisteren in de wind.

Luister naar hoe de bladeren fluisteren!

Morgen zal de wind weer door de bomen fluisteren.

De gordijnen murmelen zachtjes als de wind door het open raam komt.

De bladeren fluisteren, en de wind neemt hun geluid mee.