πŸ‡ΊπŸ‡¦

Heir

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΎΠ΄Π½ΠΈΠ½ΠΈ

Het woord 'erfgenaam' is een zelfstandig naamwoord dat een persoon aanduidt die het recht heeft om te erven.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de/het)
НСозначСний (een)
Π‘Π΅Π· артикля

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΌΠ½ΠΎΠΆΠΈΠ½ΠΈ

De meervoudsvorm is 'erfgenamen', wat verwijst naar meerdere personen die erven.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de)
Π‘Π΅Π· артикля

Π—ΠΌΠ΅Π½ΡˆΡƒΠ²Π°Π»ΡŒΠ½Π° Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°

De diminutief wordt soms gebruikt om iets onschuldigs of minder serieus aan te duiden.

informeel

Частотні складСні слова

  • erfgenamenlijk

    met betrekking tot erfgenamen

  • erfgenamenvergadering

    vergadering van erfgenamen

Частотні словосполучСння

  • erfgenaam zijn

    Dit betekent dat iemand de enige is die het erfdeel ontvangt.

  • erfgenamen in het testament

    Dit verwijst naar wie erft volgens het testament.

Π’Π°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ– зауваТСння

  • countability:Erfgenaam is een telbaar zelfstandig naamwoord, je kunt er meer dan één van hebben.
  • register:In formele contexten, zoals in rechtszaken, wordt het woord vaker gebruikt.
  • usage:'Erfgenaam' komt vaak voor in juridische en familierelevante teksten.

Π― створив Ρ†Π΅ΠΉ словник як Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½Ρ–ΡˆΠΈΠΉ рСсурс для Ρ‚ΠΈΡ…, Ρ…Ρ‚ΠΎ Π²ΠΈΠ²Ρ‡Π°Ρ” Π½Ρ–Π΄Π΅Ρ€Π»Π°Π½Π΄ΡΡŒΠΊΡƒ. ВизначСння Ρ‚Π° ΠΏΡ€ΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅Ρ€ΡƒΡŽΡ‚ΡŒΡΡ, Ρ‚ΠΎΠΌΡƒ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅Ρ‚Π΅ Ρ–Π½ΠΎΠ΄Ρ– ΠΏΠΎΠΌΡ–Ρ‚ΠΈΡ‚ΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡƒ β€” довіряйтС своїй Ρ–Π½Ρ‚ΡƒΡ—Ρ†Ρ–Ρ—.