πŸ‡ΊπŸ‡¦

Heuvel

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΎΠ΄Π½ΠΈΠ½ΠΈ

'Heuvel' is een zelfstandig naamwoord en verwijst naar een kleine berg of verhoging van aarde.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de/het)
НСозначСний (een)
Π‘Π΅Π· артикля

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΌΠ½ΠΎΠΆΠΈΠ½ΠΈ

De meervoudsvormen zijn 'heuvels'.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de)
Π‘Π΅Π· артикля

Π—ΠΌΠ΅Π½ΡˆΡƒΠ²Π°Π»ΡŒΠ½Π° Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°

Diminutief geeft een gevoel van kleinschaligheid.

informeel

Частотні складСні слова

  • heuvelrug

    een keten van heuvels

  • heuveltop

    de bovenkant van een heuvel

Частотні словосполучСння

  • op een heuvel

    Dit geeft de locatie aan.

  • de heuvel af

    Dit geeft een actie aan.

Π’Π°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ– зауваТСння

  • countability:Heuvel is telbaar, je kunt het in enkelvoud en meervoud gebruiken.
  • register:Informeel gebruik in dagelijkse gesprekken en formeel in educatieve of descriptieve contexten.
  • usage:Heuvel vaak gebruikt in de context van natuur en landschap.

Π― створив Ρ†Π΅ΠΉ словник як Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½Ρ–ΡˆΠΈΠΉ рСсурс для Ρ‚ΠΈΡ…, Ρ…Ρ‚ΠΎ Π²ΠΈΠ²Ρ‡Π°Ρ” Π½Ρ–Π΄Π΅Ρ€Π»Π°Π½Π΄ΡΡŒΠΊΡƒ. ВизначСння Ρ‚Π° ΠΏΡ€ΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅Ρ€ΡƒΡŽΡ‚ΡŒΡΡ, Ρ‚ΠΎΠΌΡƒ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅Ρ‚Π΅ Ρ–Π½ΠΎΠ΄Ρ– ΠΏΠΎΠΌΡ–Ρ‚ΠΈΡ‚ΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡƒ β€” довіряйтС своїй Ρ–Π½Ρ‚ΡƒΡ—Ρ†Ρ–Ρ—.