ΠΡΡΠΈΠ±ΡΡΠΈΠ²Π½Ρ ΡΠΎΡΠΌΠΈ
Als je zegt 'de kalme zee' of 'een kalme hond', gebruik je 'kalme' vΓ³Γ³r het zelfstandig naamwoord. Dit laat zien dat iets rustig is.
- Π ΠΎΠ·Π½Π°ΡΠ΅Π½ΠΈΠΌ Π°ΡΡΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
- de kalme
- "De kalme zee is mooi."
- Π Π½Π΅ΠΎΠ·Π½Π°ΡΠ΅Π½ΠΈΠΌ Π°ΡΡΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
- een kalme
- "Dat is een kalme hond."
- ΠΠ΅Π· Π°ΡΡΠΈΠΊΠ»Ρ
- kalm
- "Hij is kalm."
ΠΡΠ΅Π΄ΠΈΠΊΠ°ΡΠΈΠ²Π½Π° ΡΠΎΡΠΌΠ°
Na 'zijn' of 'worden' gebruik je altijd 'kalm': De situatie is kalm. Dit betekent dat de situatie rustig is.
ΠΠΈΡΠΈΠΉ ΡΡΡΠΏΡΠ½Ρ
Voor vergelijkingen gebruik je 'kalmer': Dit is kalmer dan dat. Dit laat zien dat iets rustiger is dan iets anders.
- ΠΡΠ½ΠΎΠ²Π½Π° ΡΠΎΡΠΌΠ°
- kalmer
- "De nieuwe methode is kalmer."
- Π "dan"
- kalmer dan
- "De nieuwe methode is kalmer dan de oude."
ΠΠ°ΠΉΠ²ΠΈΡΠΈΠΉ ΡΡΡΠΏΡΠ½Ρ
Voor het hoogste niveau gebruik je 'kalmste': Hij is de kalmste in de klas. Dit betekent dat hij het rustigst is van allemaal.
- ΠΡΡΠΈΠ±ΡΡΠΈΠ²Π½Π΅
- de kalmste
- "Hij is de kalmste van de groep."
- ΠΡΠ΅Π΄ΠΈΠΊΠ°ΡΠΈΠ²Π½Π΅
- kalmste
- "Ze is de kalmste."
ΠΠ°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ Π·Π°ΡΠ²Π°ΠΆΠ΅Π½Π½Ρ
- usage:'Kalm' wordt vaak gebruikt om een rustige situatie of persoon te beschrijven.
- irregular:De comparatieve en superlatieve vormen van 'kalm' zijn regelmatig.
Π― ΡΡΠ²ΠΎΡΠΈΠ² ΡΠ΅ΠΉ ΡΠ»ΠΎΠ²Π½ΠΈΠΊ ΡΠΊ Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½ΡΡΠΈΠΉ ΡΠ΅ΡΡΡΡ Π΄Π»Ρ ΡΠΈΡ , Ρ ΡΠΎ Π²ΠΈΠ²ΡΠ°Ρ Π½ΡΠ΄Π΅ΡΠ»Π°Π½Π΄ΡΡΠΊΡ. ΠΠΈΠ·Π½Π°ΡΠ΅Π½Π½Ρ ΡΠ° ΠΏΡΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅ΡΡΡΡΡΡΡ, ΡΠΎΠΌΡ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅ΡΠ΅ ΡΠ½ΠΎΠ΄Ρ ΠΏΠΎΠΌΡΡΠΈΡΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡ β Π΄ΠΎΠ²ΡΡΡΠΉΡΠ΅ ΡΠ²ΠΎΡΠΉ ΡΠ½ΡΡΡΡΡΡ.