πŸ‡ΊπŸ‡¦

Steen

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΎΠ΄Π½ΠΈΠ½ΠΈ

'Steen' is een zelfstandig naamwoord dat een hard, natuurlijk materiaal betekent.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de/het)
НСозначСний (een)
Π‘Π΅Π· артикля

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΌΠ½ΠΎΠΆΠΈΠ½ΠΈ

'Stenen' is het meervoud van 'steen' en verwijst naar meerdere harde materialen.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de)
Π‘Π΅Π· артикля

Π—ΠΌΠ΅Π½ΡˆΡƒΠ²Π°Π»ΡŒΠ½Π° Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°

De diminutief 'steentje' geeft een kleinere of schattigere vorm aan de steen.

informeel

Частотні складСні слова

  • steenhouwer

    iemand die met stenen werkt

  • steengoed

    kwaliteit van iets dat als heel goed wordt beschouwd

Частотні словосполучСння

  • met een steen gooien

    Deze uitdrukking betekent iets te doen wat kan schaden of iets te doen zonder nagedacht te hebben.

  • een steen in de vijver gooien

    Dit is een spreekwoord dat gebruikt wordt om te zeggen dat een actie gevolgen heeft.

Π’Π°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ– зауваТСння

  • countability:'Steen' is telbaar; je kunt er veel van hebben (stenen).
  • irregular:Het meervoud 'stenen' is een regelmatige vorm, maar het gebruik kan variΓ«ren in soepelheid.
  • register:In informele contexten kan men nog steeds 'steen' of 'steentje' gebruiken voor kleine stukjes.

Π― створив Ρ†Π΅ΠΉ словник як Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½Ρ–ΡˆΠΈΠΉ рСсурс для Ρ‚ΠΈΡ…, Ρ…Ρ‚ΠΎ Π²ΠΈΠ²Ρ‡Π°Ρ” Π½Ρ–Π΄Π΅Ρ€Π»Π°Π½Π΄ΡΡŒΠΊΡƒ. ВизначСння Ρ‚Π° ΠΏΡ€ΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅Ρ€ΡƒΡŽΡ‚ΡŒΡΡ, Ρ‚ΠΎΠΌΡƒ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅Ρ‚Π΅ Ρ–Π½ΠΎΠ΄Ρ– ΠΏΠΎΠΌΡ–Ρ‚ΠΈΡ‚ΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡƒ β€” довіряйтС своїй Ρ–Π½Ρ‚ΡƒΡ—Ρ†Ρ–Ρ—.