πŸ‡ΊπŸ‡¦

Toevallig

Атрибутивні Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠΈ

Als je 'toevallig' gebruikt vΓ³Γ³r een zelfstandig naamwoord, voeg je meestal een '-e' toe. Bijvoorbeeld: 'een toevallige ontmoeting'. In zinnen zonder lidwoord (bare vorm) gebruik je gewoon 'toevallig': 'Toevallig weerzien is leuk'.

Π— ΠΎΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΌ Π°Ρ€Ρ‚ΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
Π— Π½Π΅ΠΎΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΌ Π°Ρ€Ρ‚ΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
Π‘Π΅Π· артикля

ΠŸΡ€Π΅Π΄ΠΈΠΊΠ°Ρ‚ΠΈΠ²Π½Π° Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°

Na werkwoorden zoals 'zijn', 'worden' of 'blijken' gebruik je altijd 'toevallig'. Bijvoorbeeld: 'Het is toevallig dat we elkaar hier zien'.

Π’ΠΈΡ‰ΠΈΠΉ ΡΡ‚ΡƒΠΏΡ–Π½ΡŒ

Om te zeggen dat iets toevalliger is dan iets anders, gebruik je 'toevalliger'. Bijvoorbeeld: 'Deze ontmoeting was toevalliger dan gisteren'.

Основна Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°
Π— "dan"

Найвищий ΡΡ‚ΡƒΠΏΡ–Π½ΡŒ

Voor de overtreffende trap gebruik je 'toevalligste' als het voor een zelfstandig naamwoord staat, en 'toevalligst' als het na een werkwoord komt. Bijvoorbeeld: 'Dit is de toevalligste dag ooit' en 'Dit was het toevalligst'.

АтрибутивнС
ΠŸΡ€Π΅Π΄ΠΈΠΊΠ°Ρ‚ΠΈΠ²Π½Π΅

Π’Π°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ– зауваТСння

  • usage:'Toevallig' wordt vaak gebruikt om aan te geven dat iets niet gepland was. Bijvoorbeeld: 'Het was toevallig dat we elkaar zagen.'
  • spelling:In de stellende trap eindigt het bijvoeglijk naamwoord op '-e' in de attributieve vorm (toevallige), behalve in de 'bare' vorm (toevallig).

Π― створив Ρ†Π΅ΠΉ словник як Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½Ρ–ΡˆΠΈΠΉ рСсурс для Ρ‚ΠΈΡ…, Ρ…Ρ‚ΠΎ Π²ΠΈΠ²Ρ‡Π°Ρ” Π½Ρ–Π΄Π΅Ρ€Π»Π°Π½Π΄ΡΡŒΠΊΡƒ. ВизначСння Ρ‚Π° ΠΏΡ€ΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅Ρ€ΡƒΡŽΡ‚ΡŒΡΡ, Ρ‚ΠΎΠΌΡƒ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅Ρ‚Π΅ Ρ–Π½ΠΎΠ΄Ρ– ΠΏΠΎΠΌΡ–Ρ‚ΠΈΡ‚ΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡƒ β€” довіряйтС своїй Ρ–Π½Ρ‚ΡƒΡ—Ρ†Ρ–Ρ—.