πŸ‡ΊπŸ‡¦

Toon

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΎΠ΄Π½ΠΈΠ½ΠΈ

'Toon' is een zelfstandig naamwoord en betekent meestal een geluid of klank.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de/het)
НСозначСний (een)
Π‘Π΅Π· артикля

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΌΠ½ΠΎΠΆΠΈΠ½ΠΈ

'Tonen' is de meervoudsvorm en verwijst naar meerdere geluiden of klanken.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de)
Π‘Π΅Π· артикля

Π—ΠΌΠ΅Π½ΡˆΡƒΠ²Π°Π»ΡŒΠ½Π° Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°

Diminutief geeft een schattige of kleine connotatie.

informeel

Частотні складСні слова

  • toonhoogte

    de frequentie van een toon

  • toonzetting

    de manier waarop een tekst muzikaal wordt gezet

Частотні словосполучСння

  • zachte toon

    De combinatie verwijst naar een kalme en vriendelijke manier van spreken.

  • hoge toon

    Dit verwijst naar een scherpe of hoge frequentiegeluid.

Π’Π°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ– зауваТСння

  • countability:'Toon' is telbaar en kan in meervoud worden gebruikt.
  • register:'Toon' is meestal informeel, maar kan ook formeel zijn in muzikale contexten.
  • usage:'Toon' wordt vaak gebruikt in de muziek en in dagelijkse gesprekken over klank.

Π― створив Ρ†Π΅ΠΉ словник як Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½Ρ–ΡˆΠΈΠΉ рСсурс для Ρ‚ΠΈΡ…, Ρ…Ρ‚ΠΎ Π²ΠΈΠ²Ρ‡Π°Ρ” Π½Ρ–Π΄Π΅Ρ€Π»Π°Π½Π΄ΡΡŒΠΊΡƒ. ВизначСння Ρ‚Π° ΠΏΡ€ΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅Ρ€ΡƒΡŽΡ‚ΡŒΡΡ, Ρ‚ΠΎΠΌΡƒ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅Ρ‚Π΅ Ρ–Π½ΠΎΠ΄Ρ– ΠΏΠΎΠΌΡ–Ρ‚ΠΈΡ‚ΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡƒ β€” довіряйтС своїй Ρ–Π½Ρ‚ΡƒΡ—Ρ†Ρ–Ρ—.