πŸ‡ΊπŸ‡¦

U

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΎΠ΄Π½ΠΈΠ½ΠΈ

Het woord 'u' wordt meestal gebruikt als persoonlijk voornaamwoord (beleefdheidsvorm), maar kan ook als zelfstandig naamwoord voorkomen om de letter 'u' aan te duiden. In dat geval is het altijd enkelvoud.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de/het)
НСозначСний (een)
Π‘Π΅Π· артикля

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΌΠ½ΠΎΠΆΠΈΠ½ΠΈ

Als zelfstandig naamwoord kan 'u' een meervoud hebben: 'u's'. Dit gebruik je als je het hebt over meerdere letters 'u' in een tekst of woord.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de)
Π‘Π΅Π· артикля

Π—ΠΌΠ΅Π½ΡˆΡƒΠ²Π°Π»ΡŒΠ½Π° Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°

Het diminutief wordt zelden gebruikt, maar kan voorkomen in informele of speelse contexten, vaak om iets kleins of schattigs aan te duiden.

informeel

Частотні складСні слова

  • u-vorm

    de beleefde vorm van een werkwoord of voornaamwoord

  • u-woord

    een woord dat met de letter 'u' begint

Частотні словосполучСння

  • aanspreken met u

    Gebruik je om aan te geven dat je iemand formeel aanspreekt.

  • u zeggen

    Betekent dat je de beleefde vorm gebruikt in plaats van 'jij'.

  • u als letter

    Verwijst naar de letter zelf, niet naar het voornaamwoord.

Π’Π°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ– зауваТСння

  • usage:Als zelfstandig naamwoord verwijst 'u' naar de letter zelf. Het wordt niet vaak gebruikt in dagelijkse gesprekken, maar wel in contexten zoals spelling, taalonderwijs of bij het bespreken van teksten.
  • irregular:Het meervoud 'u's' wordt met een apostrof geschreven omdat de 's' anders bij de hoofdletter 'U' zou horen (Us), wat verwarring kan geven.
  • countability:'U' als zelfstandig naamwoord is telbaar. Je kunt dus spreken van 'een u' of 'twee u's'.

Π― створив Ρ†Π΅ΠΉ словник як Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½Ρ–ΡˆΠΈΠΉ рСсурс для Ρ‚ΠΈΡ…, Ρ…Ρ‚ΠΎ Π²ΠΈΠ²Ρ‡Π°Ρ” Π½Ρ–Π΄Π΅Ρ€Π»Π°Π½Π΄ΡΡŒΠΊΡƒ. ВизначСння Ρ‚Π° ΠΏΡ€ΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅Ρ€ΡƒΡŽΡ‚ΡŒΡΡ, Ρ‚ΠΎΠΌΡƒ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅Ρ‚Π΅ Ρ–Π½ΠΎΠ΄Ρ– ΠΏΠΎΠΌΡ–Ρ‚ΠΈΡ‚ΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡƒ β€” довіряйтС своїй Ρ–Π½Ρ‚ΡƒΡ—Ρ†Ρ–Ρ—.