Uitspreken

Ik **spreek** mijn naam duidelijk **uit** als ik mezelf voorstel.

Jij **spreekt** het woord 'scheveningen' moeilijk **uit**, hè?

**Spreekt** u deze klanken altijd zo duidelijk **uit**?

Zij **spreekt** haar gedachten altijd rustig **uit**.

Wij **spreken** onze zorgen **uit** tijdens het gesprek met de docent.

**Spreken** jullie de 'ui'-klank goed **uit**?

Het is belangrijk om woorden correct **uit te spreken**.

Ik **sprak** mijn twijfels **uit** voordat ik een beslissing nam.

Jij **sprak** gisteren je excuses **uit**, toch?

**Sprak** u uw mening **uit** tijdens de bijeenkomst?

Hij **sprak** zijn liefde voor haar **uit** in een gedicht.

Wij **spraken** onze teleurstelling **uit** na het slechte nieuws.

**Spraken** jullie je zorgen **uit** tegen de manager?

Zij **spraken** hun bewondering **uit** voor het werk van de kunstenaar.

Ik heb mijn mening duidelijk **uitgesproken**.

Zij heeft haar gevoelens nooit **uitgesproken**.

De leraar, **uitsprekend** elke lettergreep, helpt de leerlingen met de uitspraak.

De **uitsprekende** persoon op het podium trok ieders aandacht.

Men **spreke** zijn woorden altijd met respect **uit**.

Moge wij onze dankbaarheid **uitspreke** voor deze kans.

**Spreek** je woorden duidelijk **uit**!

**Spreekt** jullie mening **uit** zonder angst!