πŸ‡³πŸ‡±

Атрибутивні Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠΈ

Als je zegt 'de verre heuvel' of 'een verre reis', gebruik je 'verre' vΓ³Γ³r het zelfstandig naamwoord. Het geeft een afstand aan.

Π— ΠΎΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΌ Π°Ρ€Ρ‚ΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
de verre heuvel
"Ik zie de verre heuvel in de verte."
Π— Π½Π΅ΠΎΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΌ Π°Ρ€Ρ‚ΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
een verre reis
"We maken een verre reis naar Japan."
Π‘Π΅Π· артикля
ver
"De stad is ver van hier."

ΠŸΡ€Π΅Π΄ΠΈΠΊΠ°Ρ‚ΠΈΠ²Π½Π° Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°

Na 'zijn' of 'worden' gebruik je altijd 'ver': De winkel is ver. Het laat ook afstand zien, maar het komt na het werkwoord.

ver
"De winkel is ver."

Π’ΠΈΡ‰ΠΈΠΉ ΡΡ‚ΡƒΠΏΡ–Π½ΡŒ

Voor de vergrotende trap gebruik je 'verder'. Bijvoorbeeld: 'Dit boek ligt verder weg.' Je vergelijkt dan de afstand met iets anders.

Основна Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°
ver
"Dit is verder dan de vorige keer."
Π— "dan"
verder dan
"De brug is verder dan het park."

Найвищий ΡΡ‚ΡƒΠΏΡ–Π½ΡŒ

Voor de overtreffende trap gebruik je 'verst'. Bijvoorbeeld: 'Dit is de verst die ik ooit heb gelopen.' Het geeft aan dat dit de grootste afstand is in de vergelijking.

АтрибутивнС
de verste weg
"Dat is de verste weg die ik heb gelopen."
ΠŸΡ€Π΅Π΄ΠΈΠΊΠ°Ρ‚ΠΈΠ²Π½Π΅
verst
"Dit is het verst dat we zijn gekomen."

Π’Π°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ– зауваТСння

  • usage:In de reguliere contexten wordt 'ver' als bijvoeglijk naamwoord gebruikt.
  • spelling:Let op de spelling van 'verder' en 'verst', die zijn afgeleid van 'ver'.

Π― створив Ρ†Π΅ΠΉ словник як Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½Ρ–ΡˆΠΈΠΉ рСсурс для Ρ‚ΠΈΡ…, Ρ…Ρ‚ΠΎ Π²ΠΈΠ²Ρ‡Π°Ρ” Π½Ρ–Π΄Π΅Ρ€Π»Π°Π½Π΄ΡΡŒΠΊΡƒ. ВизначСння Ρ‚Π° ΠΏΡ€ΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅Ρ€ΡƒΡŽΡ‚ΡŒΡΡ, Ρ‚ΠΎΠΌΡƒ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅Ρ‚Π΅ Ρ–Π½ΠΎΠ΄Ρ– ΠΏΠΎΠΌΡ–Ρ‚ΠΈΡ‚ΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡƒ β€” довіряйтС своїй Ρ–Π½Ρ‚ΡƒΡ—Ρ†Ρ–Ρ—.