Vuil
ΠΡΡΠΈΠ±ΡΡΠΈΠ²Π½Ρ ΡΠΎΡΠΌΠΈ
Als je 'vuil' vΓ³Γ³r een zelfstandig naamwoord gebruikt, zeg je meestal 'vuile'. Bijvoorbeeld: 'een vuile handdoek' of 'de vuile ramen'. Voor 'het'-woorden zonder lidwoord gebruik je soms 'vuil', zoals in 'vuil water'.
- Π ΠΎΠ·Π½Π°ΡΠ΅Π½ΠΈΠΌ Π°ΡΡΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
- Π Π½Π΅ΠΎΠ·Π½Π°ΡΠ΅Π½ΠΈΠΌ Π°ΡΡΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
- ΠΠ΅Π· Π°ΡΡΠΈΠΊΠ»Ρ
ΠΡΠ΅Π΄ΠΈΠΊΠ°ΡΠΈΠ²Π½Π° ΡΠΎΡΠΌΠ°
Na werkwoorden zoals 'zijn', 'worden' of 'blijven' gebruik je altijd 'vuil'. Bijvoorbeeld: 'De straat is vuil' of 'Het wordt vuil buiten'.
ΠΠΈΡΠΈΠΉ ΡΡΡΠΏΡΠ½Ρ
Om te zeggen dat iets meer vuil is dan iets anders, gebruik je 'vuiler'. Bijvoorbeeld: 'Deze vaas is vuiler dan die schone vaas'. Je kunt ook 'vuiler dan' gebruiken om een vergelijking te maken.
- ΠΡΠ½ΠΎΠ²Π½Π° ΡΠΎΡΠΌΠ°
- Π "dan"
ΠΠ°ΠΉΠ²ΠΈΡΠΈΠΉ ΡΡΡΠΏΡΠ½Ρ
Als iets het meest vuil is, gebruik je 'vuilste' voor een zelfstandig naamwoord (bijv. 'de vuilste sok') en 'vuilst' na 'het' (bijv. 'het vuilst van alles').
- ΠΡΡΠΈΠ±ΡΡΠΈΠ²Π½Π΅
- ΠΡΠ΅Π΄ΠΈΠΊΠ°ΡΠΈΠ²Π½Π΅
ΠΠ°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ Π·Π°ΡΠ²Π°ΠΆΠ΅Π½Π½Ρ
- usage:'Vuil' kan ook als zelfstandig naamwoord gebruikt worden, bijvoorbeeld: 'Er ligt vuil op de grond.'
- spelling:In de overtreffende trap wordt 'vuilst' gebruikt na 'het' en 'vuilste' voor zelfstandige naamwoorden.
Π― ΡΡΠ²ΠΎΡΠΈΠ² ΡΠ΅ΠΉ ΡΠ»ΠΎΠ²Π½ΠΈΠΊ ΡΠΊ Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½ΡΡΠΈΠΉ ΡΠ΅ΡΡΡΡ Π΄Π»Ρ ΡΠΈΡ , Ρ ΡΠΎ Π²ΠΈΠ²ΡΠ°Ρ Π½ΡΠ΄Π΅ΡΠ»Π°Π½Π΄ΡΡΠΊΡ. ΠΠΈΠ·Π½Π°ΡΠ΅Π½Π½Ρ ΡΠ° ΠΏΡΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅ΡΡΡΡΡΡΡ, ΡΠΎΠΌΡ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅ΡΠ΅ ΡΠ½ΠΎΠ΄Ρ ΠΏΠΎΠΌΡΡΠΈΡΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡ β Π΄ΠΎΠ²ΡΡΡΠΉΡΠ΅ ΡΠ²ΠΎΡΠΉ ΡΠ½ΡΡΡΡΡΡ.