πŸ‡ΊπŸ‡¦

Wrijving

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΎΠ΄Π½ΠΈΠ½ΠΈ

Wrijving is een zelfstandig naamwoord dat een weerstand of conflict beschrijft.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de/het)
НСозначСний (een)
Π‘Π΅Π· артикля

Π€ΠΎΡ€ΠΌΠΈ ΠΌΠ½ΠΎΠΆΠΈΠ½ΠΈ

Wrijvingen zijn veelvoorkomende conflicten of weerstanden in meerdere situaties.

ΠžΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΉ (de)
Π‘Π΅Π· артикля

Π—ΠΌΠ΅Π½ΡˆΡƒΠ²Π°Π»ΡŒΠ½Π° Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°

Diminutief geeft een kleine of milde vorm aan het woord.

informal

Частотні складСні слова

  • wrijvingstof

    Een materiaal dat voor wrijving zorgt.

  • wrijvingskracht

    De kracht die ontstaat door wrijving.

Частотні словосполучСння

  • wrijving creΓ«ren

    Het betekent dat er problemen ontstaan tussen mensen.

  • wrijving verminderen

    Dit betekent dat we de conflicten willen oplossen.

Π’Π°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ– зауваТСння

  • countability:Wrijving is een telbaar zelfstandig naamwoord in het meervoud.
  • register:In formele tekst kan het woord 'wrijvingskracht' vaker worden gebruikt, terwijl 'wrijving' in alledaagse gesprekken gebruikelijk is.
  • usage:De term wordt vaak gebruikt in contexten van conflicten of technische situaties.

Π― створив Ρ†Π΅ΠΉ словник як Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½Ρ–ΡˆΠΈΠΉ рСсурс для Ρ‚ΠΈΡ…, Ρ…Ρ‚ΠΎ Π²ΠΈΠ²Ρ‡Π°Ρ” Π½Ρ–Π΄Π΅Ρ€Π»Π°Π½Π΄ΡΡŒΠΊΡƒ. ВизначСння Ρ‚Π° ΠΏΡ€ΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅Ρ€ΡƒΡŽΡ‚ΡŒΡΡ, Ρ‚ΠΎΠΌΡƒ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅Ρ‚Π΅ Ρ–Π½ΠΎΠ΄Ρ– ΠΏΠΎΠΌΡ–Ρ‚ΠΈΡ‚ΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡƒ β€” довіряйтС своїй Ρ–Π½Ρ‚ΡƒΡ—Ρ†Ρ–Ρ—.