Onderscheiden

Als je 'onderscheidende' gebruikt vóór een zelfstandig naamwoord, beschrijf je iets wat opvalt of uniek is. Bijvoorbeeld: 'een onderscheidende smaak' betekent een smaak die anders is dan andere smaken. Je gebruikt altijd 'onderscheidende' voor het-woorden en de-woorden, ook als het zelfstandig naamwoord meervoud is.

Na werkwoorden zoals 'zijn', 'worden' of 'blijken' gebruik je altijd 'onderscheiden'. Bijvoorbeeld: 'Deze techniek is onderscheiden' betekent dat deze techniek unieke eigenschappen heeft. Je verandert het woord niet, het blijft altijd 'onderscheiden'.

Als je wilt zeggen dat iets meer opvalt of unieker is dan iets anders, gebruik je 'onderscheidender'. Bijvoorbeeld: 'Deze kleur is onderscheidender dan die kleur'. Je voegt '-der' toe aan het woord. Na 'onderscheidender' gebruik je vaak 'dan' om een vergelijking te maken.

Als je wilt zeggen dat iets het meest opvalt of het meest uniek is, gebruik je 'meest onderscheidende' (voor een zelfstandig naamwoord) of 'meest onderscheiden' (na een werkwoord). Bijvoorbeeld: 'Dit is het meest onderscheidende kenmerk' of 'Dit kenmerk is het meest onderscheiden'. Je gebruikt altijd 'meest' voor dit woord in de overtreffende trap.