Sportief

AdjektivA1

Bedeutungen←Grammatik→

Attributive Formen

Als je 'sportief' voor een zelfstandig naamwoord zet, verandert het soms. Voor 'de' en 'het' gebruik je 'sportieve', zoals in 'de sportieve man'. Voor 'een' gebruik je 'sportief', zoals in 'een sportief kind'.

Mit bestimmtem Artikel: sportieve; "De sportieve jongen rent elke dag vijf kilometer."
Mit unbestimmtem Artikel: sportief; "Een sportief meisje doet aan zwemmen en hockey."
Ohne Artikel: sportiefs; "Iets sportiefs aantrekken is belangrijk voor de les."

Prädikative Form

Na werkwoorden zoals 'zijn', 'worden' of 'blijven' gebruik je altijd 'sportief'. Bijvoorbeeld: 'Hij is sportief'.

Komparativ

Als je wilt zeggen dat iemand of iets meer sportief is, gebruik je 'sportiever'. Bijvoorbeeld: 'Zij is sportiever dan haar vriendin'. Voor een zelfstandig naamwoord gebruik je 'sportievere', zoals in 'een sportievere speler'.

Grundform: sportiever; "Hij is sportiever dan zijn broer."
Mit „dan": sportievere; "Zij is een sportievere speler dan ik."

Superlativ

Als je wilt zeggen dat iemand of iets het meest sportief is, gebruik je 'sportiefst' of 'sportiefste'. Na 'zijn' of 'worden' gebruik je 'sportiefst', zoals in 'Hij is het sportiefst'. Voor een zelfstandig naamwoord gebruik je 'sportiefste', zoals in 'de sportiefste atleet'.

Attributiv: sportiefste; "De sportiefste leerling van de klas wint altijd."
Prädikativ: sportiefst; "Van alle kinderen is hij het sportiefst."

Wichtige Hinweise

spelling:Bij de vergrotende en overtreffende trap verandert de spelling: 'sportief' wordt 'sportiever' en 'sportiefst'.
usage:'Sportiefs' gebruik je alleen als het zelfstandig naamwoord niet genoemd wordt, bijvoorbeeld in 'iets sportiefs'.

Ich habe dieses Wörterbuch als die vollständigste niederländische Lernressource seiner Art gebaut. Definitionen und Beispiele werden generiert, daher kann es gelegentlich Fehler geben — vertraue deinem Instinkt.