Singular forms
'Zwijgen' als zelfstandig naamwoord wordt meestal in het enkelvoud gebruikt om een toestand van stilte of het niet spreken aan te duiden. Het is een abstract begrip.
- Definite (de/het)
- Indefinite (een)
- Without article
Plural forms
Het meervoud 'zwijgen' wordt minder vaak gebruikt, maar kan voorkomen in contexten waar verschillende momenten of soorten van zwijgen worden bedoeld.
- Definite (de)
- Without article
Diminutive form
Het diminutief 'zwijgertje' wordt gebruikt om een kort of licht zwijgen aan te duiden, vaak in een informele of vriendelijke context.
informeel
Common compounds
zwijgplicht
verplichting om te zwijgen over bepaalde informatie
doodzwijgen
iets of iemand volledig negeren of er niet over praten
Common word combinations
breken
Het werkwoord 'breken' wordt vaak gebruikt om aan te geven dat iemand stopt met zwijgen en begint te praten.
opleggen
Het werkwoord 'opleggen' wordt gebruikt in formele contexten, zoals juridische situaties, om aan te geven dat iemand verplicht wordt te zwijgen.
verbreken
Het werkwoord 'verbreken' betekent dat het zwijgen wordt doorbroken, vaak na een lange tijd.
Important notes
- countability:'Zwijgen' is meestal een ontelbaar zelfstandig naamwoord, maar in sommige contexten kan het meervoud gebruikt worden om verschillende soorten of momenten van zwijgen aan te duiden.
- usage:In vaste uitdrukkingen zoals 'in zwijgen hullen' of 'zwijgen als het graf' wordt 'zwijgen' vaak zonder lidwoord gebruikt.
- irregular:Het woord 'zwijgen' is oorspronkelijk een werkwoord, maar als zelfstandig naamwoord gedraagt het zich als een abstract begrip met specifieke grammaticale eigenschappen.
I built this dictionary to be the most complete Dutch learner's resource of its kind. Definitions and examples are generated, so you may spot the occasional mistake — trust your instincts.