Heiligste
heilig
Bijvoeglijk naamwoordzeer goed of goddelijk
- in religieuze zin aan God of een godheid gewijd, goddelijkDe kerk is een heilige plaats voor gelovigen.
- zeer eerbiedwaardig, onaantastbaar door grote morele waardeDe grondwet is een eerbiedwaardig document.
- (informeel) gebruikt om nadruk te geven, vaak in uitroepenIk heb er nadruk genoeg van dat je nooit luistert!
- onveranderlijk, vaststaand (vaak in uitdrukkingen)De zekerheid van zijn antwoord verbaasde iedereen.
deheilige
Zelfstandig naamwoordpersoon met heilige status
- persoon die door de kerk heilig is verklaard vanwege een voorbeeldig christelijk leven of wonderenDe heilige Franciscus van Assisi hield veel van dieren.
- iemand die zeer goed, vroom of onbaatzuchtig isDe leraar is een moreel voorbeeld voor zijn leerlingen.
- iets dat als zeer belangrijk of onaantastbaar wordt beschouwdEerlijkheid is een belangrijk principe voor haar.
heiligen
Werkwoordtot heilige maken
- iemand als heilig verklaren, vaak in religieuze contextDe kerk besluit om deze persoon te heiligen.
- iets of iemand als zeer belangrijk of onaantastbaar beschouwenVeel mensen vereren hun voorouders tijdens speciale feesten.
- (in figuurlijke zin) iets goedkeuren of rechtvaardigen, soms ten onrechteHij probeert zijn gedrag te rechtvaardigen.