Ongestraft
ongestraft
Bijvoeglijk naamwoordzonder straf of zonder (directe) negatieve gevolgen
straf
Zonder dat er een straf of juridische maatregel wordt opgelegd.
De dader bleef ongestraft, ondanks het sterke bewijs.
gevolgen
Zonder dat er (directe) negatieve gevolgen of sancties optreden; iets heeft geen consequenties.
Je kunt zulke grove fouten niet ongestraft maken.
ongestraft blijveniemand ongestraft latenongestraft door het leven gaanongestraft voortgaan