Stommeling
destommeling
Zelfstandig naamwoordpersoon
persoon
Iemand die dom of onhandig handelt; het woord wordt meestal als scheldwoord gebruikt.
De stommeling liet zijn koffie over de bank vallen.
wat een stommelingiemand een stommeling noemeneen domme stommelingdestommeling
Zelfstandig naamwoordgeluid; beweging
geluid
Een hard, dof geluid, zoals een klap of stoot.
De stommeling van de vallende boeken maakte ons wakker.
beweging
Een zware, onhandige beweging van een persoon of voorwerp.
De stommeling van zijn arm deed het glas omvallen.