πŸ‡³πŸ‡±
ΠŸΡ€ΠΈΠΊΠΌΠ΅Ρ‚Π½ΠΈΠΊ
ЗначСнняГраматика

Атрибутивні Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠΈ

Als je zegt 'de luie kat' of 'een luie bank', gebruik je 'luie' vΓ³Γ³r het zelfstandig naamwoord.

Π— ΠΎΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΌ Π°Ρ€Ρ‚ΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
de luie
"De luie kat slaapt de hele dag."
Π— Π½Π΅ΠΎΠ·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠΌ Π°Ρ€Ρ‚ΠΈΠΊΠ»Π΅ΠΌ
een luie
"Ik heb een luie dag vandaag."
Π‘Π΅Π· артикля
lui
"Hij voelt zich lui."

ΠŸΡ€Π΅Π΄ΠΈΠΊΠ°Ρ‚ΠΈΠ²Π½Π° Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°

Na 'zijn' of 'worden' gebruik je altijd 'lui': Hij is lui.

lui
"De jongen is lui."

Π’ΠΈΡ‰ΠΈΠΉ ΡΡ‚ΡƒΠΏΡ–Π½ΡŒ

Als je iemand vergelijkt, zeg je: 'Zij is luier' dan gebruik je de vergrotende trap 'luier'.

Основна Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°
luier
"Zij is luier dan haar broer."
Π— "dan"
luier
"Hij is luier dan ik dacht."

Найвищий ΡΡ‚ΡƒΠΏΡ–Π½ΡŒ

De hoogste vorm is 'luist': Je kunt zeggen 'Dat is de luist' als je iets het luiest noemt.

АтрибутивнС
luist
"De luist kat is echt niet actief."
ΠŸΡ€Π΅Π΄ΠΈΠΊΠ°Ρ‚ΠΈΠ²Π½Π΅
luist
"Dat is de luist voorganger."

Π’Π°ΠΆΠ»ΠΈΠ²Ρ– зауваТСння

  • usage:De vormen zijn niet altijd even gebruikelijk. 'Luier' en 'luist' horen bij meer informele situaties.
  • spelling:Let op de spelling bij de verschillende vormen: 'luie' en 'luist'.

Π― створив Ρ†Π΅ΠΉ словник як Π½Π°ΠΉΠΏΠΎΠ²Π½Ρ–ΡˆΠΈΠΉ рСсурс для Ρ‚ΠΈΡ…, Ρ…Ρ‚ΠΎ Π²ΠΈΠ²Ρ‡Π°Ρ” Π½Ρ–Π΄Π΅Ρ€Π»Π°Π½Π΄ΡΡŒΠΊΡƒ. ВизначСння Ρ‚Π° ΠΏΡ€ΠΈΠΊΠ»Π°Π΄ΠΈ Π³Π΅Π½Π΅Ρ€ΡƒΡŽΡ‚ΡŒΡΡ, Ρ‚ΠΎΠΌΡƒ Π²ΠΈ ΠΌΠΎΠΆΠ΅Ρ‚Π΅ Ρ–Π½ΠΎΠ΄Ρ– ΠΏΠΎΠΌΡ–Ρ‚ΠΈΡ‚ΠΈ ΠΏΠΎΠΌΠΈΠ»ΠΊΡƒ β€” довіряйтС своїй Ρ–Π½Ρ‚ΡƒΡ—Ρ†Ρ–Ρ—.