Braaf

AdjektivA2

Bedeutungen←Grammatik→

Attributive Formen

Als je 'braaf' voor een zelfstandig naamwoord zet, verandert het soms. Bij 'de'-woorden gebruik je 'brave' (de brave hond). Bij 'het'-woorden en na 'een' gebruik je meestal 'braaf' (een braaf kind). 'Braafs' hoor je bijna nooit meer.

Mit bestimmtem Artikel: brave; "De brave hond luistert altijd naar zijn baasje."
Mit unbestimmtem Artikel: braaf; "Een braaf kind ruimt zijn speelgoed op."
Ohne Artikel: braafs; "Hij is een braafs jongetje, hij doet nooit stout."

Prädikative Form

Na werkwoorden zoals 'zijn', 'worden' of 'blijven' gebruik je altijd 'braaf'. Je zegt dus niet 'hij is brave', maar 'hij is braaf'.

Komparativ

Als je wilt zeggen dat iemand of iets *meer* braaf is, gebruik je 'braver'. Bijvoorbeeld: 'Mijn broer is braver dan ik.' Voor een zelfstandig naamwoord gebruik je 'bravere' (een bravere hond).

Grundform: braver; "Mijn zusje is braver dan ik."
Mit „dan": bravere; "Dit is een bravere hond dan die van de buren."

Superlativ

Als je wilt zeggen dat iemand of iets *het meest* braaf is, gebruik je 'braafst' of 'braafste'. Na 'zijn' of 'worden' gebruik je 'braafst' (hij is het braafst). Voor een zelfstandig naamwoord gebruik je 'braafste' (de braafste leerling).

Attributiv: braafste; "De braafste leerling van de klas krijgt een prijs."
Prädikativ: braafst; "Van alle kinderen is hij het braafst."

Wichtige Hinweise

usage:'Braafs' wordt weinig gebruikt en klinkt wat ouderwets. Meestal gebruik je 'braaf' ook bij onzijdige woorden in het enkelvoud (een braaf kind).
spelling:In de vergrotende en overtreffende trap verandert de 'f' soms in een 'v' voor de uitspraak (braver, braafste).

Ich habe dieses Wörterbuch als die vollständigste niederländische Lernressource seiner Art gebaut. Definitionen und Beispiele werden generiert, daher kann es gelegentlich Fehler geben — vertraue deinem Instinkt.