Heuvel

deSubstantivA2

Bedeutungen←Grammatik→

Singularformen

'Heuvel' is een zelfstandig naamwoord en verwijst naar een kleine berg of verhoging van aarde.

Bestimmt (de/het): de heuvel; "De heuvel is hoog."
Unbestimmt (een): een heuvel; "Ik zie een heuvel."
Ohne Artikel: heuvel; "Heuvel is een mooi woord."

Pluralformen

De meervoudsvormen zijn 'heuvels'.

Bestimmt (de): de heuvels; "De heuvels zijn groen."
Ohne Artikel: heuvels; "Er zijn heuvels in de verte."

Verkleinerungsform

Diminutief geeft een gevoel van kleinschaligheid.

informeel

Häufige Komposita

heuvelrug
een keten van heuvels
heuveltop
de bovenkant van een heuvel

Häufige Wortkombinationen

op een heuvel
Dit geeft de locatie aan.
de heuvel af
Dit geeft een actie aan.

Wichtige Hinweise

countability:Heuvel is telbaar, je kunt het in enkelvoud en meervoud gebruiken.
register:Informeel gebruik in dagelijkse gesprekken en formeel in educatieve of descriptieve contexten.
usage:Heuvel vaak gebruikt in de context van natuur en landschap.

Ich habe dieses Wörterbuch als die vollständigste niederländische Lernressource seiner Art gebaut. Definitionen und Beispiele werden generiert, daher kann es gelegentlich Fehler geben — vertraue deinem Instinkt.