Sportief

AdjectiveA1

Meanings←Grammar→

Attributive forms

Als je 'sportief' voor een zelfstandig naamwoord zet, verandert het soms. Voor 'de' en 'het' gebruik je 'sportieve', zoals in 'de sportieve man'. Voor 'een' gebruik je 'sportief', zoals in 'een sportief kind'.

With definite article: sportieve; "De sportieve jongen rent elke dag vijf kilometer."
With indefinite article: sportief; "Een sportief meisje doet aan zwemmen en hockey."
Without article: sportiefs; "Iets sportiefs aantrekken is belangrijk voor de les."

Predicative form

Na werkwoorden zoals 'zijn', 'worden' of 'blijven' gebruik je altijd 'sportief'. Bijvoorbeeld: 'Hij is sportief'.

Comparative

Als je wilt zeggen dat iemand of iets meer sportief is, gebruik je 'sportiever'. Bijvoorbeeld: 'Zij is sportiever dan haar vriendin'. Voor een zelfstandig naamwoord gebruik je 'sportievere', zoals in 'een sportievere speler'.

Base form: sportiever; "Hij is sportiever dan zijn broer."
With "dan": sportievere; "Zij is een sportievere speler dan ik."

Superlative

Als je wilt zeggen dat iemand of iets het meest sportief is, gebruik je 'sportiefst' of 'sportiefste'. Na 'zijn' of 'worden' gebruik je 'sportiefst', zoals in 'Hij is het sportiefst'. Voor een zelfstandig naamwoord gebruik je 'sportiefste', zoals in 'de sportiefste atleet'.

Attributive: sportiefste; "De sportiefste leerling van de klas wint altijd."
Predicative: sportiefst; "Van alle kinderen is hij het sportiefst."

Important notes

spelling:Bij de vergrotende en overtreffende trap verandert de spelling: 'sportief' wordt 'sportiever' en 'sportiefst'.
usage:'Sportiefs' gebruik je alleen als het zelfstandig naamwoord niet genoemd wordt, bijvoorbeeld in 'iets sportiefs'.

I built this dictionary to be the most complete Dutch learner's resource of its kind. Definitions and examples are generated, so you may spot the occasional mistake — trust your instincts.