Heuvel

deZelfstandig naamwoordA2

Betekenissen←Grammatica→

Enkelvoudsvormen

'Heuvel' is een zelfstandig naamwoord en verwijst naar een kleine berg of verhoging van aarde.

Bepaald (de/het): de heuvel; "De heuvel is hoog."
Onbepaald (een): een heuvel; "Ik zie een heuvel."
Zonder lidwoord: heuvel; "Heuvel is een mooi woord."

Meervoudsvormen

De meervoudsvormen zijn 'heuvels'.

Bepaald (de): de heuvels; "De heuvels zijn groen."
Zonder lidwoord: heuvels; "Er zijn heuvels in de verte."

Verkleinwoord

Diminutief geeft een gevoel van kleinschaligheid.

informeel

Veelgebruikte samenstellingen

heuvelrug
een keten van heuvels
heuveltop
de bovenkant van een heuvel

Veelgebruikte woordcombinaties

op een heuvel
Dit geeft de locatie aan.
de heuvel af
Dit geeft een actie aan.

Belangrijke opmerkingen

countability:Heuvel is telbaar, je kunt het in enkelvoud en meervoud gebruiken.
register:Informeel gebruik in dagelijkse gesprekken en formeel in educatieve of descriptieve contexten.
usage:Heuvel vaak gebruikt in de context van natuur en landschap.

Ik heb dit woordenboek gebouwd als de meest complete Nederlandse leermiddel in zijn soort. Definities en voorbeelden zijn gegenereerd, dus je kunt af en toe een foutje tegenkomen — vertrouw op je gevoel.