Klank

deZelfstandig naamwoordA2

Betekenissen←Grammatica→

Enkelvoudsvormen

Klank is een zelfstandig naamwoord en betekent geluid of toon.

Bepaald (de/het): de klank; "Ik hoor de klank van de muziek."
Onbepaald (een): een klank; "Hij maakt een klank met zijn instrument."
Zonder lidwoord: klank; "Klank kan verschillende betekenissen hebben."

Meervoudsvormen

De pluralis is klanken, die verwijst naar verschillende geluiden.

Bepaald (de): de klanken; "De klanken van de piano zijn mooi."
Zonder lidwoord: klanken; "Er zijn verschillende klanken in deze taal."

Verkleinwoord

Het diminutief 'klankje' kan schattig of klein betekenen.

informal

Veelgebruikte samenstellingen

klankbord
Een object dat geluid weerkaatst.
klankkleur
De kwaliteit van een klank.

Veelgebruikte woordcombinaties

klank en beeld
Deze uitdrukking verwijst naar de combinatie van geluid en visuele elementen, vaak in media.
een heldere klank
Dit wordt gebruikt om de kwaliteit van het geluid te beschrijven.

Belangrijke opmerkingen

countability:Klank is over het algemeen telbaar, maar kan ook in onbepaalde zin gebruikt worden.
register:In informele taal kan 'klank' eenvoudig verwijzen naar geluid, in een formele context naar technische of muzikale aspecten.

Ik heb dit woordenboek gebouwd als de meest complete Nederlandse leermiddel in zijn soort. Definities en voorbeelden zijn gegenereerd, dus je kunt af en toe een foutje tegenkomen — vertrouw op je gevoel.