Sportief

Bijvoeglijk naamwoordA1

Betekenissen←Grammatica→

Attributieve vormen

Als je 'sportief' voor een zelfstandig naamwoord zet, verandert het soms. Voor 'de' en 'het' gebruik je 'sportieve', zoals in 'de sportieve man'. Voor 'een' gebruik je 'sportief', zoals in 'een sportief kind'.

Met bepaald lidwoord: sportieve; "De sportieve jongen rent elke dag vijf kilometer."
Met onbepaald lidwoord: sportief; "Een sportief meisje doet aan zwemmen en hockey."
Zonder lidwoord: sportiefs; "Iets sportiefs aantrekken is belangrijk voor de les."

Predicatieve vorm

Na werkwoorden zoals 'zijn', 'worden' of 'blijven' gebruik je altijd 'sportief'. Bijvoorbeeld: 'Hij is sportief'.

Vergrotende trap

Als je wilt zeggen dat iemand of iets meer sportief is, gebruik je 'sportiever'. Bijvoorbeeld: 'Zij is sportiever dan haar vriendin'. Voor een zelfstandig naamwoord gebruik je 'sportievere', zoals in 'een sportievere speler'.

Grondvorm: sportiever; "Hij is sportiever dan zijn broer."
Met "dan": sportievere; "Zij is een sportievere speler dan ik."

Overtreffende trap

Als je wilt zeggen dat iemand of iets het meest sportief is, gebruik je 'sportiefst' of 'sportiefste'. Na 'zijn' of 'worden' gebruik je 'sportiefst', zoals in 'Hij is het sportiefst'. Voor een zelfstandig naamwoord gebruik je 'sportiefste', zoals in 'de sportiefste atleet'.

Attributief: sportiefste; "De sportiefste leerling van de klas wint altijd."
Predicatief: sportiefst; "Van alle kinderen is hij het sportiefst."

Belangrijke opmerkingen

spelling:Bij de vergrotende en overtreffende trap verandert de spelling: 'sportief' wordt 'sportiever' en 'sportiefst'.
usage:'Sportiefs' gebruik je alleen als het zelfstandig naamwoord niet genoemd wordt, bijvoorbeeld in 'iets sportiefs'.

Ik heb dit woordenboek gebouwd als de meest complete Nederlandse leermiddel in zijn soort. Definities en voorbeelden zijn gegenereerd, dus je kunt af en toe een foutje tegenkomen — vertrouw op je gevoel.