Strijdlustig
Attributieve vormen
Als je 'strijdlustig' gebruikt voor een zelfstandig naamwoord, verandert het soms. Voor 'de'-woorden gebruik je 'strijdlustige' (bijv. 'de strijdlustige man'). Voor 'het'-woorden met een lidwoord gebruik je ook 'strijdlustige' (bijv. 'het strijdlustige kind'). Zonder lidwoord gebruik je 'strijdlustig' (bijv. 'strijdlustig gedrag').
- Met bepaald lidwoord
- Met onbepaald lidwoord
- Zonder lidwoord
Predicatieve vorm
Na werkwoorden zoals 'zijn', 'worden', of 'blijken' gebruik je altijd 'strijdlustig'. Bijvoorbeeld: 'De hond is strijdlustig'. Hier verandert het woord niet.
Vergrotende trap
Als je wilt zeggen dat iemand meer strijdlustig is dan een ander, gebruik je 'strijdlustiger'. Bijvoorbeeld: 'Zij is strijdlustiger dan haar zus'. Je voegt '-er' toe aan het woord.
- Grondvorm
- Met "dan"
Overtreffende trap
Als je wilt zeggen dat iemand het meest strijdlustig is, gebruik je 'strijdlustigst' of 'strijdlustigste'. Na 'het' of 'hij/zij is' gebruik je 'strijdlustigst' (bijv. 'Hij is het strijdlustigst'). Voor een zelfstandig naamwoord gebruik je 'strijdlustigste' (bijv. 'de strijdlustigste speler').
- Attributief
- Predicatief
Belangrijke opmerkingen
- usage:Het woord 'strijdlustig' wordt vaak gebruikt om iemand te beschrijven die graag strijdt of competitie zoekt, zowel in sport als in andere situaties.
- spelling:Let op de spelling: in de vergrotende en overtreffende trap eindigt het woord op '-er' en '-st', maar de basisvorm 'strijdlustig' blijft intact.
Ik heb dit woordenboek gebouwd als de meest complete Nederlandse leermiddel in zijn soort. Definities en voorbeelden zijn gegenereerd, dus je kunt af en toe een foutje tegenkomen — vertrouw op je gevoel.