Toevallig

Bijvoeglijk naamwoordA2

Betekenissen←Grammatica→

Attributieve vormen

Als je 'toevallig' gebruikt vóór een zelfstandig naamwoord, voeg je meestal een '-e' toe. Bijvoorbeeld: 'een toevallige ontmoeting'. In zinnen zonder lidwoord (bare vorm) gebruik je gewoon 'toevallig': 'Toevallig weerzien is leuk'.

Met bepaald lidwoord: toevallige; "De toevallige ontmoeting veranderde mijn leven."
Met onbepaald lidwoord: toevallige; "Een toevallige voorbijganger hielp ons met de weg."
Zonder lidwoord: toevallig; "Toevallig kwam ik hem tegen in de supermarkt."

Predicatieve vorm

Na werkwoorden zoals 'zijn', 'worden' of 'blijken' gebruik je altijd 'toevallig'. Bijvoorbeeld: 'Het is toevallig dat we elkaar hier zien'.

Vergrotende trap

Om te zeggen dat iets toevalliger is dan iets anders, gebruik je 'toevalliger'. Bijvoorbeeld: 'Deze ontmoeting was toevalliger dan gisteren'.

Grondvorm: toevalliger; "Deze ontmoeting was toevalliger dan de vorige."
Met "dan": toevalliger dan; "Het is toevalliger dan je denkt dat we elkaar hier tegenkomen."

Overtreffende trap

Voor de overtreffende trap gebruik je 'toevalligste' als het voor een zelfstandig naamwoord staat, en 'toevalligst' als het na een werkwoord komt. Bijvoorbeeld: 'Dit is de toevalligste dag ooit' en 'Dit was het toevalligst'.

Attributief: toevalligste; "Dit was de toevalligste gebeurtenis van het jaar."
Predicatief: toevalligst; "Dat was het toevalligst wat ik ooit heb meegemaakt."

Belangrijke opmerkingen

usage:'Toevallig' wordt vaak gebruikt om aan te geven dat iets niet gepland was. Bijvoorbeeld: 'Het was toevallig dat we elkaar zagen.'
spelling:In de stellende trap eindigt het bijvoeglijk naamwoord op '-e' in de attributieve vorm (toevallige), behalve in de 'bare' vorm (toevallig).

Ik heb dit woordenboek gebouwd als de meest complete Nederlandse leermiddel in zijn soort. Definities en voorbeelden zijn gegenereerd, dus je kunt af en toe een foutje tegenkomen — vertrouw op je gevoel.