Wild

Bijvoeglijk naamwoordA2

Betekenissen←Grammatica→

Attributieve vormen

Als je 'wild' voor een zelfstandig naamwoord zet, gebruik je meestal 'wilde'. Bijvoorbeeld: 'de wilde paarden' of 'een wilde plant'. Alleen bij 'het'-woorden zonder lidwoord gebruik je 'wild': 'wild water'.

Met bepaald lidwoord: wilde; "De wilde kat loopt door het bos."
Met onbepaald lidwoord: wilde; "Een wilde bloem groeit in het veld."
Zonder lidwoord: wild; "Hij heeft wild haar."

Predicatieve vorm

Na werkwoorden zoals 'zijn', 'worden' of 'blijven' gebruik je altijd 'wild'. Bijvoorbeeld: 'De zee is wild vandaag' of 'Het kind wordt wild van al dat snoep'.

Vergrotende trap

Om te zeggen dat iets meer wild is dan iets anders, gebruik je 'wilder'. Bijvoorbeeld: 'De storm is wilder dan gisteren'. Je kunt ook 'dan' gebruiken: 'Een wolf is wilder dan een hond'.

Grondvorm: wilder; "Deze hond is wilder dan die hond."
Met "dan": wilder; "De leeuw is wilder dan de huiskat."

Overtreffende trap

Als je wilt zeggen dat iets het meest wild is, gebruik je 'wildst' of 'wildste'. Na 'het' of 'het meest' gebruik je 'wildst': 'Dit is het wildst wat ik ooit heb gezien'. Voor een zelfstandig naamwoord gebruik je 'wildste': 'Dit is de wildste nacht van mijn leven'.

Attributief: wildste; "Dit is de wildste rivier van het land."
Predicatief: wildst; "Van alle dieren is de tijger het wildst."

Belangrijke opmerkingen

usage:'Wild' kan zowel letterlijk (een wild dier) als figuurlijk (wild dansen) gebruikt worden.
spelling:In de overtreffende trap krijgt 'wildst' een extra 'e' als het voor een zelfstandig naamwoord staat: 'de wildste' maar 'het wildst'.

Ik heb dit woordenboek gebouwd als de meest complete Nederlandse leermiddel in zijn soort. Definities en voorbeelden zijn gegenereerd, dus je kunt af en toe een foutje tegenkomen — vertrouw op je gevoel.