Zwijgen
Enkelvoudsvormen
'Zwijgen' als zelfstandig naamwoord wordt meestal in het enkelvoud gebruikt om een toestand van stilte of het niet spreken aan te duiden. Het is een abstract begrip.
- Bepaald (de/het)
- Onbepaald (een)
- Zonder lidwoord
Meervoudsvormen
Het meervoud 'zwijgen' wordt minder vaak gebruikt, maar kan voorkomen in contexten waar verschillende momenten of soorten van zwijgen worden bedoeld.
- Bepaald (de)
- Zonder lidwoord
Verkleinwoord
Het diminutief 'zwijgertje' wordt gebruikt om een kort of licht zwijgen aan te duiden, vaak in een informele of vriendelijke context.
informeel
Veelgebruikte samenstellingen
zwijgplicht
verplichting om te zwijgen over bepaalde informatie
doodzwijgen
iets of iemand volledig negeren of er niet over praten
Veelgebruikte woordcombinaties
breken
Het werkwoord 'breken' wordt vaak gebruikt om aan te geven dat iemand stopt met zwijgen en begint te praten.
opleggen
Het werkwoord 'opleggen' wordt gebruikt in formele contexten, zoals juridische situaties, om aan te geven dat iemand verplicht wordt te zwijgen.
verbreken
Het werkwoord 'verbreken' betekent dat het zwijgen wordt doorbroken, vaak na een lange tijd.
Belangrijke opmerkingen
- countability:'Zwijgen' is meestal een ontelbaar zelfstandig naamwoord, maar in sommige contexten kan het meervoud gebruikt worden om verschillende soorten of momenten van zwijgen aan te duiden.
- usage:In vaste uitdrukkingen zoals 'in zwijgen hullen' of 'zwijgen als het graf' wordt 'zwijgen' vaak zonder lidwoord gebruikt.
- irregular:Het woord 'zwijgen' is oorspronkelijk een werkwoord, maar als zelfstandig naamwoord gedraagt het zich als een abstract begrip met specifieke grammaticale eigenschappen.
Ik heb dit woordenboek gebouwd als de meest complete Nederlandse leermiddel in zijn soort. Definities en voorbeelden zijn gegenereerd, dus je kunt af en toe een foutje tegenkomen — vertrouw op je gevoel.